نقشه ی حمله به ایران که امکان پذیر نیست 
اطلاعات حمله به ایران
هرچند مقامات ديپلماتيك انگليس در مقاطع مختلف با طرح ايده حمله آمريكا به ايران مخالفت كردهاند، اما گويا برخي رسانههاي اين كشور، بيش از همه در انتظار چنين جنگي هستند.
به گزارش سرويس بينالملل «بازتاب»، روزنامه «ديليتلگراف» براي چندمين بار از طرحها و نقشه كشيدن استراتژيستهاي آمريكايي و پنتاگون براي حمله به مراكز هستهاي ايران خبر داده و در عين حال، اطلاعات موشكهاي دوربرد ايران براي حمله به اسرائيل را منتشر كرده است.
بر پايه اين اطلاعات كه در قالب نقشه دقيقي نمايش داده شده، مراكز هستهاي رژيم اسرائيل حتي در تيررس موشكهاي بالستيك ايران قرار دارد، هرچند ايران موشكهاي دقيق «شهاب 3» و«شهاب 4» را با بردهاي 1500 و 3000 كيلومتر در اختيار دارد كه برد آنها تا اروپا نيز ميرسد.
«ديليتلگراف» نوشته است: استراتژيستهاي آمريكا و پنتاگون، در حال طراحي نقشههايي براي بمباران و نابودي سايتهاي اتمي ايران هستند كه با موشكهاي بالستيك زيردرياييها انجام ميشود؛ اين آخرين راهحل براي توقف تهران در گسترش بمب هستهاي اين كشور است.
بنا بر يافتههاي «سانديتلگراف»، متخصصان مركز فرماندهي و دستورات استراتژيك، در حال شناسايي اهداف و ارزيابي سلاحها براي طراحي يك عمليات منطقي عليه ايران هستند.
اين متخصصان، گزارشهاي خود را به دفتر «دونالد رامسفلد»، وزير دفاع آمريكا ميفرستند تا آمريكا، طرحهاي خود را براي حمله ـ در صورت شكست راههاي ديپلماتيك ـ به روز كند.
يكي از مشاوران پنتاگون ميگويد: اين امر، چيزي بيش از يك آمادگي نظامي ساده است و ضرورت آن در ماههاي اخير افزايش يافته است.
گزينه حمله نظامي ميتواند واشنگتن را در برابر بريتانيا قرار دهد، چراكه حمله به ايران را باعث افزايش تشنجها و خشونت در خاورميانه، انتقام از غرب و عدم موفقيت در حل مشكل اتمي ايران ميداند. اما فعاليتهاي اخير اتمي ايران و موضعگيريهاي ضداسرائيلي محمود احمدينژاد، باعث شده است تا واشنگتن، چنين موضعي را در پيش بگيرد. محتملترين راه، بمباران اهداف توسط بمبافكنهاي B2 آمريكاست كه هر كدام ميتوانند تا 40 هزار پوند بمب را حمل كنند. اين هواپيما از «ميسوري» پرواز كرده و در ميانه راه، تجديدسوخت ميكند.
دولت بوش هم به تازگي اعلام كرده است كه تا دو سال آينده موشكهاي بالستيك قانوني را به ناوگان زيردرياييهاي خود اضافه ميكنند كه در صورت آماده بودن تا آن زمان، ميتوانند جزيي از اين نقشه باشند.
هماكنون نيز تهران، طرحهاي هستهاياش را پراكنده كرده، به گونهاي كه بعضي از آنها زير زمين در جريان است. اين كشور همچنين به تازگي پدافند هوايي خود را تقويت كرده است، اما طراحان پنتاگون معتقدند كه اين حملات به طور جدي برنامه هستهاي ايران را مختل خواهد كرد.
هفته گذشته پرونده ايران به شوراي امنيت ارجاع داده شد، در حالي كه كاخ سفيد ميگويد، خواستار راهحل ديپلماتيك براي اين قضيه است، اما جورج بوش حذف گزينه نظامي را رد و اواخر هفته گذشته نيز اعلام كرد كه تمايلات اتمي ايران، قابل تحمل نيست.
در اسناد به دست آمده توسط «ديليتلگراف» به اهداف مهم اتمي در ايران اشاره شده است:
1ـ معدن اورانيوم ساغند كه در سال 1985 كشف شده و سالانه 50 تا 60 تن اورانيوم توليد خواهد كرد.
2ـ مركز غنيسازي اردكان براي تبديل اورانيوم به كيك زرد.
3ـ مركز غنيسازي و معدن گهين كه سالانه توانايي توليد 24 تن كيك زرد را دارد.
4ـ مركز غنيسازي اصفهان، تبديل كيك زرد به گاز اورانيوم هگزافلورايد و سپس جامد كردن آن.
5ـ مركز غنيسازي نطنز، كه در آن ساختمانها و تجهيزات جديدي ساخته شده كه براي ساخت بمب اتم، كاربرد دارد.
6ـ تهران: مركز غنيسازي تهران داراي رآكتورهاي تحقيقاتي و تجهيزات ذخيره زبالههاي اتمي است.
7ـ بوشهر: رآكتور آب سبك ساخت روسيه كه احتمالا امسال آغاز به كار ميكند.
8ـ اراك: رآكتور تحقيقاتي آبسنگين و توليد پلوتونيوم.
9ـ انارك: ذخيره زبالههاي اتمي.
در اين مدارك با كالبدشكافي موشكهاي دقيق «شهاب 3» و «شهاب 4»، محدوده احتمالي برد اين موشكها در نقشه مشخص شده است. فاصله اسرائيل تا ايران 600 مايل است كه برد موشكهاي «شهاب 3» 932 مايل (1500 كيلومتر) و «شهاب 4»، 1800 مايل (2896 كيلومتر) است.
در مقابل نيز موشكهاي «كروز» آمريكايي با توانايي حمل كلاهكهاي هستهاي و قراردادي با برد 1553 مايل (2500 كيلومتر) وجود دارند.
در پس چهره کاریکاتور دانمارکی
در حالي كه نزديك به بيست روز از دور اصلي اعتراضات شديد مسلمانان جهان به كاريكاتورهاي موهن روزنامه دانماركي ميگذرد، برخي تحليلها، كه برگرفته از اطلاعات منتشره در جامعه آمريكاست، حاكي از آن است كه هدف اصلي نشر اين كاريكاتورها، ايجاد فضاي تبليغاتي شديد عليه جمهوري اسلامي بوده است.
به گزارش خبرنگار «بازتاب»، موضعگيريهاي رايس، وزير خارجه آمريكا و چند رسانه اصلي ايالات متحده، حاكي از تلاش آنها بر اين نكته بود كه در افكار عمومي جهان، محور اصلي اعتراضات به كاريكاتورها را ايران و سوريه بدانند كه به ويژه حمله به سفارت دانمارك در اين دو كشور و آتش زدن بخشهايي از آن به صورت گسترده در رسانههاي آمريكايي منعكس شد.
صحنهگردانان اين ماجرا در پي آن بودند كه با واكنش شديد و انحصاري دولت ايران و به ويژه محمود احمدينژاد به ماجراي كاريكاتورها، جنگ رواني ديگري عليه جمهوري اسلامي ايران به راه بيفتد و زمينه ديگري براي برخورد با ايران ايجاد كند.
با اين حال، مواضع هماهنگ و غيرمنتظره ملتهاي مسلمان در سراسر جهان و حتي در خود اروپا، اين سناريو را با شكست روبهرو و حتي موضع جمهوري اسلامي ايران در برابر غرب را تقويت كرده است.
اين گزارش ميافزايد: برخي نويسندگان آمريكايي نيز با اشاره به شواهدي، از نقش لابيستهاي نومحافظهكار و تندروي آمريكايي در جريان كاريكاتورها خبر ميدهند؛ از جمله «وبستر گريفين»، نويسنده منتقد آمريكايي، از جلسهاي خبر داده كه در گروه «بيلدر برگر» و در مي سال 2005 با حضور شماري از تئوريپردازان راهاندازي جنگ عراق برگزار و درباره چنين سوژهاي تصميمگيري شده است.
وي در مقالهاي مينويسد: نخستين مرحله انتشار كاريكاتورها در دانمارك، در سپتامبر سال 2005 بود. اين جلسه با شركت و حضور فاشيستهاي محافظهكار مهمي چون «مايكل لدين»، «ريچارد پرل» و «ويليام لوتي» همراه بود كه همه به خاطر نقشهايي كه در تجاوز به خاك عراق داشتند، انتخاب شده بودند. آنان به غير از عراق، در مواردي چون پرونده «Plame»، جعل اسناد كيك زرد نيجريه، پرونده اختلاس «لرد كونراد بلك»، حضور داشتند؛ هر سه نفر از طرفداران متعصب جنگي بزرگتر عليه ايران بودند، البته به اميد اينكه اتهامي به آنان زده نشود و در معرض اتهام نباشند. ديگر شركتكنندگان و حاضران شامل افرادي از هلند، بلژيك و طبقه سلطنتي اسپانيا، راكفلر و بانكداران بينالمللي بودند. همچنين، ديگر شركتكننده اصلي اين گروه «باواريايي»، عضو ثابت و هميشگي پنج سال گذشته؛ يعني «آندرس الدرپ» از دانمارك بود. «آندرس الدرپ» رئيس گروه DONG (گاز طبيعي و نفت دانمارك) و همسر «مرت الدرپ»، مديرمسئول Jyllands- posten؛ روزنامهاي كه براي نخستين بار كاريكاتورهاي پيامبر را منتشر ساخت.
گروه «بيلدر برگر» پس از جنگ جهاني دوم شامل «پرنس فيليپ» عضو SS نازي، پرنس برنارد از هلند و نماينده يكي از نقاط كليدي بود و تحت رياست انگليس ـ آمريكا ملاقاتي داشتند تا اتفاقنظرهاي مربوط به موارد آغازين استراتژي بزرگتر را به تصويب رسانند.
وي ميافزايد: دانمارك تا حد گستردهاي، عروسك خيمهشببازي انگليس در دو قرن گذشته بوده است؛ از زماني كه «لرد نيلسون»، ناوگان دانماركي را در يك حمله مخفيانه در كپنهاك سوزاند، به موقعيت دانمارك به عنوان يك قدرت مستقل، پايان داد.
سردبير روزنامه «Jyllands Posten» كه دستور انتشار كاريكاتورها را صادر كرده، «فلمينگ رز» است. او ارتباطات گستردهاي با «دانيل پايپز» نومحافظهكار، گرداننده «Compus Watch» دارد؛ يك سازمان نئو ـ مككارتي كه يا پروفسورهاي آمريكايي منتقد اسرائيل را بدنام ميكند يا با فلسطينيان اظهار همدردي ميكند.
بوش ميخواست، دانيل پايپز را به رياست شوراي صلح مؤسسه آمريكايي درآورد، چراكه بازوي تحت حمايت مالي دولت براي وزارت خارجه است و مسئوليت سازماندهي كنفرانسها و انتشار كتاب را بر عهده دارد. وقتي پايپز افراطي خارج شد تا بتواند اعتبار بيشتري كسب كند و حكم تأييد سنا را براي پستش به دست آورد، بوش، در تابستان 2003 نامزدي او را با يك حكم تأييد موقت به يك دوره كوتاهمدت در USIP، بدون اعلام تأييد از سوي سنا، مطرح كرد.
«فلمينگ رز»، جزييات مكالمه خود با «رانيل پايپز» در مقالهاي ديگر شرح داده است. آنان درباره نياز به انسجام اروپا براي جنگ تمدنها در برابر جهان اسلام صحبت كرده بودند.
رز نوشته است: پايپز از اين امر شگفتزده شده كه هشدار و زنگ خطري در اروپا، بزرگتر از اسلام ـ كه به مراحل باروري و شكوفايي از حس تضعيفشدهاش رسيده ـ وجود ندارد.
«وبستر گريفين» در پايان مينويسد: ارتباط چنين توافقات نژادپرستانه در انتشار كاريكاتورهاي محمد(ص) بايد از شفافيت كافي برخوردار باشد.